1927: zginął taternik Szczuka
13 sierpnia 1927 roku na południowej ścianie Zamarłej Turni w Tatrach zginął Mieczysław Szczuka — awangardowy malarz, grafik, współzałożyciel grupy i pisma „Blok", a jednocześnie jeden z najwybitniejszych taterników epoki.
Artysta awangardy
Mieczysław Szczuka urodził się w Warszawie w 1898 roku, ale od 1923 roku mieszkał w Zakopanem, gdzie przyjechał w celach leczniczych z powodu gruźlicy. Był czołowym przedstawicielem polskiego konstruktywizmu i produktywizmu — malarzem, grafikiem, autorem fotomontaży, plakatów i eksperymentów filmowych. W 1924 roku współtworzył grupę i czasopismo „Blok", a w 1927 roku założył miesięcznik „Dźwignia".
Taternik na najtrudniejszych ścianach
W Zakopanem Szczuka zainteresował się taternictwem i w latach 1923–1927 dokonał wielu pierwszych przejść na najtrudniejszych ścianach tatrzańskich, m.in. latem Granią Wideł od Kieżmarskiego Szczytu do Łomnicy oraz zimą wschodnią ścianą na Niebieską Turnię. Wspinał się m.in. z Mieczysławem Świerzem i Marianem Sokołowskim.
Tragedia na Zamarłej Turni
Zginął 13 sierpnia 1927 roku podczas trzynastej próby zdobycia bardzo trudnej południowej ściany Zamarłej Turni, którą wcześniej przeszedł z powodzeniem. Tego dnia towarzyszyło mu dwóch niedoświadczonych wspinaczy. Okoliczności wypadku nie zostały do końca wyjaśnione — prawdopodobnie, odpadając od ściany, przeciął linę asekuracyjną na ostrym występie skalnym. Szczuka został pochowany na Nowym Cmentarzu w Zakopanem.
Choć Szczuka znany jest dziś głównie jako artysta, w środowisku taternickim pozostał legendą — jego śmierć była jedną z pierwszych wielkich tragedii polskiego taternictwa w międzywojniu.
Źródła: Wikipedia