2 września 1943: likwidacja getta w Tarnowie
2 września 1943 roku Niemcy rozpoczęli ostateczną likwidację getta w Tarnowie — największego skupiska Żydów w dystrykcie krakowskim. Akcją kierował Amon Göth, komendant obozu w Płaszowie.
1943 — Ostateczna likwidacja getta tarnowskiego
Getto w Tarnowie, utworzone formalnie 19 czerwca 1942 roku, było jednym z pięciu największych w dystrykcie krakowskim (obok Krakowa, Bochni, Rzeszowa i Przemyśla). Na początku 1941 roku Niemcy skoncentrowali w mieście ok. 40 tys. Żydów z Tarnowa, okolicznych wsi i miasteczek oraz z zagranicy. 2 września 1943 roku rano dzielnica żydowska została otoczona przez niemiecką policję i ukraińską straż. Do miasta przybył SS-Hauptsturmführer Amon Göth, komendant obozu pracy KL Plaszow, który osobiście prowadził selekcję na placu Magdeburskim. Ok. 5 tys. osób wywieziono do KL Auschwitz, 2–3 tys. do obozu w Płaszowie, chorych i pacjentów szpitala zamordowano na miejscu. 9 lutego 1944 roku Tarnów ogłoszono miastem „Judenfrei". Z ok. 25–40 tys. Żydów żyjących w Tarnowie wojnę przeżyła znikoma część.
Z likwidowanego getta Göth wybrał osobiście grupę ok. 300 młodych ludzi (200 mężczyzn i 100 kobiet), którzy mieli oczyścić teren getta. W transporcie do Płaszowa rozkazano wyciągnąć rodziców ukrywających dzieci w bagażach — ponad 50 osób rozstrzelano na miejscu. Dziś granice dawnego getta na tarnowskich chodnikach wyznacza biała linia, a jedyną zachowaną pozostałością po najstarszej synagodze jest XVII-wieczna bima.
Źródła: Wikipedia (Getto tarnowskie), dzieje.pl