3 września 1939: Klimecki prezydentem Krakowa
3 września 1939 roku — tego samego dnia, gdy Wielka Brytania i Francja wypowiedziały wojnę Niemcom — krakowska Rada Miejska powierzyła funkcję prezydenta miasta adwokatowi Stanisławowi Klimeckiemu, ostatniemu polskiemu prezydentowi Krakowa sprzed okupacji.
1939 — Kraków ma ostatniego polskiego prezydenta
Stanisław Feliks Klimecki (ur. 20 listopada 1883 w Woli Przemykowskiej), kapitan piechoty, legionista i doktor praw UJ, od 1931 roku był wiceprezydentem Krakowa. Objął urząd po tym, jak z miasta wyjechał komisaryczny prezydent Bolesław Czuchajowski. Klimecki zdołał przejąć z ewakuowanego Banku Polskiego 7 milionów złotych przeznaczonych do zniszczenia — pokryto z nich wzrosłe wydatki na opiekę społeczną. W ścisłym porozumieniu z metropolitą arcybiskupem Adamem Stefanem Sapiehą wspierał powstający Obywatelski Komitet Pomocy.
6 września prezydent Klimecki wyjechał naprzeciw ostrzeliwującym miasto oddziałom niemieckim, oświadczając, że w mieście panuje spokój i nie ma powodu do strzelaniny. 20 września 1939 roku Niemcy usunęli go z urzędu i aresztowali — tym samym skończył się polski zarząd Krakowa, a na czele Zarządu Miasta stanął nadburmistrz Drezna Ernst Zörner.
Klimecki przed wojną był radnym podgórskiej Rady Miejskiej w czasie łączenia Podgórza z Krakowem. Po aresztowaniu we wrześniu 1939 spędził 10 dni na Montelupich, a 6 listopada 1939 roku ponownie go aresztowano w ramach Sonderaktion Krakau i wywieziono do obozu Sachsenhausen. Zamordowany przez Niemców 11 grudnia 1942 roku w Puszczy Niepołomickiej, spoczął na cmentarzu Rakowickim.
Źródła: Wikipedia (Kalendarium historii Krakowa), Wikipedia (Stanisław Klimecki)